Iedereen kent het verhaal tussen Maastricht en Sittard, de derby van het zuiden. vergelijkbaar met Ajax-Feijenoord maar dan op kleinere schaal. Desondanks blijven de clubs respect voor elkaar hebben en proberen nu en dan wel eens elkaar te treffen. De aantal slagvelden zijn dan ook niet te tellen... dan gaat Sittard op de loop en dan is het Maastricht, de laatste 2 keer was het dan ook Sittard die het onderspit moest delven in Maastricht. Echter nu na lange tijd zou Maastricht naar Sittard komen en zou het weekend een mooie tijdstip zijn aangezien de Nederlandse Maffia Bond de derby op een maandag liet plaatsvinden.

Met een dikke 40 man vertrokken we naar een locatie gelegen tussen Sittard en Maastricht... toch goed verlicht en zo'n 150 meter verwijderd van de woonwijk. Het weer zat helaas niet mee waarop iedereen in de auto bleef zitten en wonderbaarlijk de stoet met auto's van Maastricht langs ons af kwam gereden. zo'n 300 meter nabij de woonwijk parkeerden zij de auto's waarop we wisten dat dit het treffen zou worden zonder onze blauwe vrienden. Persoonlijk denk ik dat Maastricht zo'n 10 man in de minderheid was, maar hun kennende bleek dit nooit een probleem te zijn geweest. Maastricht heeft een goede groep laat dat duidelijk zijn. Echter nu waar de 2 compacte groepen in elkaar stormde was Maastricht degene die gaten liet vallen achteraan in hun groep sloten ze niet aan. En waarvan wij dachten tot 2 keer toe "nu gaan ze op de loop" bleven ze toch terugkomen, zelfs nadat de eerste jongens van hun neergingen werd er gestopten gelukkig deed Maastricht hetzelfde toen er van ons neergingen.

Alleen het gebeurde nu zo vaak aan hun kant dat bij de laatste keer Sittard doordrukte en 3/4 van hun groep op de loop gingen. De bekende jongens van Maastricht bleven staan en wisten ook zij dat deze overwinning naar Sittard ging. Even was er verwarring aan beide zijden of we er nog een keer voor moesten gaan, maar teveel mensen stonden op hun balkonnetjes te kijken en wisten dat binnen enkele minuten onze blauwe vrienden wel zouden arriveren. Genoeg gasten van beide groepen kennen elkaar ook in privésfeer, en na een korte gesprek en enkele schouderklopjes gingen beide groepen hun eigen weg. Bij het weder verzamelen in de kroeg werd nog een pilsje gedronken, maar het meeste ging over het respect hebben voor Maastricht dat ze het toch bleven volhouden en niets van wijken wilde weten. Wederom een geslaagde rel op een regenachtige zaterdag.